Jedna marka, pięć portali

Polisoteka® prowadzi trzy rozmowy na pięciu portalach. Różnią się klientem, przedmiotem zakupu i modelem obsługi. Nadawca jest jeden.

Tu żyje pełna definicja trzech kontekstów. Platforma marki powtarza ją w skrócie, a pozostałe strony odsyłają w to miejsce.

Konteksty

Klient	Przedsiębiorca	Pracodawca	Klient indywidualny
Portal	insurance	insurance	home, travel, health, moto
O czym rozmawiamy	Ryzyka zawodu albo działalności i ubezpieczenie, które na nie odpowiada	Pakiet zdrowotny dla zespołu i jego wdrożenie w firmie	Jedna sprawa: dom, podróż, zdrowie, pojazd
Czym kończy się rozmowa	Zakup online, od wyceny do podpisu	Wybór pakietu, start w firmie i przegląd przed odnowieniem	Składka policzona w kalkulatorze i zakup
Kto czyta materiał	Przedsiębiorca	Zarząd, HR, pracownik	Klient indywidualny

Sytuacje i role po stronie klienta rozwija strona odbiorcy i sytuacje.

Pięć portali

Portal	Rozmowa
insurance	przedsiębiorca i pracodawca
home	klient indywidualny: dom i mieszkanie
travel	klient indywidualny: podróż
health	klient indywidualny: własne zdrowie
moto	klient indywidualny: pojazd

Adresy i nazwy wyświetlane portali czytamy z ich konfiguracji (www/apps/<portal>/src/config/site.ts), nie z tej strony.

Rozmowa z przedsiębiorcą i rozmowa z pracodawcą dzielą jeden portal, bo prowadzi je ta sama firma i ten sam standard obsługi. Wejście wybiera klient: przedsiębiorca idzie po ochronę własnej pracy, pracodawca po pakiet dla zespołu.

Co jest wspólne

Każdy portal niesie:

• nazwę Polisoteka® i chronione znaki;
• ten sam charakter i standard jakości;
• te same nazwy klientów i te same zasady języka;
• fundamenty systemu wizualnego, komponenty i dostępność;
• źródło każdego twierdzenia o produkcie w warunkach ubezpieczenia;
• zatwierdzenie rekomendacji i odradzenia przez człowieka.

Markę poznaje się po sposobie działania i po wykonaniu. Do tego nie jest potrzebne ani to samo hero, ani jeden przebieg zakupu na wszystkich portalach.

Co zależy od kontekstu

Portal różnicuje hierarchię treści, przykłady, ilość informacji, szablony, akcent wizualny i przebieg zakupu. Różnica wynika z zadania klienta, nie z osobnego charakteru marki.

Klient indywidualny dostaje nazwę, znak, charakter, standard jakości i fundamenty systemu. Cztery rzeczy zostają w rozmowach z przedsiębiorcą i pracodawcą:

• claim „Ubezpieczenia dla przedsiębiorców i ich zespołów”;
• mapa potrzeb;
• wdrożenie w firmie;
• opieka po zakupie i przegląd przed odnowieniem.

data-brand jest wariantem tokenów. Opisuje wygląd, nie nadawcę. Nie tworzy submarki i nie zmienia reguł języka, dowodów ani dostępności.

Przejścia między kontekstami

Klient przechodzi na inny portal wtedy, gdy ma tam realną sprawę. Przejście mówi wprost, że zmienia się rozmowa i model obsługi.

Każdy portal kończy ścieżkę w sklepie. Przedsiębiorca i pracodawca trafiają do naszego sklepu. Klient indywidualny trafia dziś do sklepu towarzystwa; docelowo też kupi u nas.

Trenerka personalna kupuje OC zawodowe na insurance. Gdy pyta o ubezpieczenie swojego auta, kierujemy ją na moto i nazywamy to osobną sprawą. Katalogu pięciu portali nie doklejamy do każdej strony.

Pułapka nazwy „health”

health jest portalem klienta indywidualnego. Zdrowie pracowników jest rozmową z pracodawcą i mieszka na insurance. Ta sama dziedzina, dwa różne konteksty:

• pracownik objęty pakietem firmowym nie jest klientem portalu health;
• materiały wdrożeniowe dla HR i pracowników należą do rozmowy z pracodawcą, nawet gdy mówią o tych samych placówkach;
• artykuł o pakietach dla firm nie jest treścią portalu health.

Zanim napiszesz o zdrowiu, ustal, który klient to czyta.

Granice

• Dokumentacja marki nie zmienia domen, adresów ani grafu treści. Taka zmiana ma własną decyzję i własną migrację.
• Na inny portal przenosimy klienta i linkujemy wtedy, gdy wymaga tego kontekst jego sprawy albo polityka SEO i GEO ze strategii serwisu.
• Claim B2B nie jest częścią wordmarku i nie podpisuje portali klienta indywidualnego.
• Wartość lokalna nadpisuje wspólną wyłącznie przez jawny kontrakt systemu.

Weryfikacja

Zestaw próbek z pięciu portali pokazuje:

1. jednego nadawcę;
2. właściwego klienta i zadanie każdego portalu;
3. brak obietnic pożyczonych z innego kontekstu;
4. te same zasady jakości, dowodów i dostępności;
5. nazwaną zmianę kontekstu przy przejściu.

Rozpoznawalność sprawdzamy na zewnątrz. Po 6–9 miesiącach pytamy Google, ChatGPT i Claude, kim jest Polisoteka®.

• Dobra odpowiedź: „Specjalizują się w ubezpieczeniach dla przedsiębiorców i zespołów, mają też gałęzie X i Y.”
• Zła odpowiedź: model nie umie powiedzieć, kim jest marka, albo myli konteksty.

Zła odpowiedź znaczy, że konteksty wymagają mocniejszego rozdzielenia albo wyraźniejszego tłumaczenia.

6–9 miesięcy liczymy od dnia publikacji nowej strony dla przedsiębiorców i pracodawców. Pytamy Google, ChatGPT i Claude: „Kim jest Polisoteka?”, „Czym zajmuje się Polisoteka?” i „Jakie ubezpieczenia oferuje Polisoteka?”. Odpowiedzi z datą i pytaniem zapisujemy przy hipotezach marki w strategii firmy — źródło w repo: company/strategy/00-big-picture.md. Jeden przebieg nie zmienia architektury kontekstów.

Źródła

Platforma marki, odbiorcy i sytuacje, strategia firmy — źródło w repo: company/strategy/00-big-picture.md, segmenty — źródło w repo: company/strategy/02-target-segments.md oraz konfiguracje portali: insurance — źródło w repo: www/apps/insurance/src/config/site.ts, home — źródło w repo: www/apps/home/src/config/site.ts, travel — źródło w repo: www/apps/travel/src/config/site.ts, health — źródło w repo: www/apps/health/src/config/site.ts, moto — źródło w repo: www/apps/moto/src/config/site.ts.